Los gèns implicats dins lo foncionament del sistèma immunitari an de modèls d'expression atipics dins los cervèls de personas amb cèrts trastorns neurologics e psiquiatrics, dont l'autisme, segon un novèl estudi de milièrs de mòstras cerebralas post-mortem.
Dels 1 275 gèns immunitaris estudiats, 765 (60%) èran subre- o bas-exprimits dins los cervèls d'adultes amb un dels sièis desòrdres: autisme, esquizofrènia, desòrdre bipolar, depression, malautiá d'Alzheimer, o malautiá de Parkinson. Aquestes modèls d'expression varian de cas a cas, çò que suggerís que cadun a de "signaturas" unicas, çò diguèt lo cercaire principal Chunyu Liu, professor de psiquiatria e de sciéncias del comportament a l'Universitat Medicala de l'Estat del Nòrd de Syracuse, Nòva York.
Segon Liu, l'expression dels gèns immunitaris pòt servir de marcaire d'inflamacion. Aquela activacion immunitària, mai que mai dins l'utèr, es associada a l'autisme, e mai se lo mecanisme per lo qual se produtz es pas clar.
"Mon impression es que lo sistèma immunitari jòga un ròtle significatiu dins las malautiás cerebralas," çò diguèt Liu. "Es un grand jogaire."
Christopher Coe, professor emerit de psicologia biologica a l'Universitat de Wisconsin-Madison, qu'èra pas implicat dins l'estudi, diguèt qu'èra pas possible de comprene a partir de l'estudi se l'activacion immunitària jòga un ròtle per causar quina malautiá que siá o la malautiá ela meteissa. aquò menèt a de cambiaments dins l'activacion immunitària. Trabalh.
Liu e son equipa analizèron los nivèls d'expression de 1 275 gèns immunitaris dins 2 467 mòstras de cervèl postmortem, dont 103 personas amb autisme e 1 178 contraròtles. Las donadas foguèron obtengudas de doas basas de donadas de transcriptòma, ArrayExpress e Gene Expression Omnibus, e tanben d'autres estudis publicats prèviament.
Lo nivèl mejan d'expression de 275 gèns dins los cervèls dels pacients autistas diferís d'aquel del grop de contraròtle; Los cervèls dels pacients d'Alzheimer an 638 gèns exprimits de manièra diferenciala, seguits de l'esquizofrènia (220), de Parkinson (97), de la bipolara (58) e de la depression (27).
Los nivèls d'expression èran mai variables dins los òmes autistas que dins las femnas autistas, e los cervèls de las femnas deprimidas diferissián mai qu'aqueles dels òmes deprimits. Las quatre condicions restantas mostrèron pas cap de diferéncias de genre.
Los modèls d'expression associats a l'autisme remembran mai de desòrdres neurologics coma Alzheimer e Parkinson que d'autres desòrdres psiquiatrics. Per definicion, los desòrdres neurologics devon aver de caracteristicas fisicas conegudas del cervèl, coma la pèrda caracteristica de neurònas dopaminergicas dins la malautiá de Parkinson. Los cercaires an pas encara definit aquela caracteristica de l'autisme.
"Aquesta [similitud] provesís pas qu'una direccion suplementària que nos cal explorar," çò diguèt Liu. "Benlèu qu'un jorn comprendrem melhor la patologia."
Dos gèns, CRH e TAC1, foguèron mai sovent alterats dins aquelas malautiás: CRH èra desregulat dins totas las malautiás levat la malautiá de Parkinson, e TAC1 èra desregulat dins totas las malautiás levat la depression. Los dos gèns afectan l'activacion de las microglias, las cellulas immunitàrias del cervèl.
Coe diguèt que l'activacion atipica de las microglias poiriá "alterar la neurogenèsi e la sinaptogenèsi normalas", en perturbant de manièra similara l'activitat neuronala jos una varietat de condicions.
Un estudi de 2018 del teissut cerebral post-mortem trobèt que los gèns associats als astrocits e a la foncion sinaptica son egalament exprimits dins de personas amb autisme, esquizofrènia o desòrdre bipolar. Mas l'estudi trobèt que los gèns microglials èran pas que subreexprimits dins de pacients amb autisme.
Las personas amb mai d'activacion de gèns immunitaris pòdon aver una "malautiá neuroinflamatòria", çò diguèt Michael Benros, cap de l'estudi e professor de psiquiatria biologica e de precision a l'Universitat de Copenaga en Danemarc, qu'èra pas implicat dins lo trabalh.
"Podriá èsser interessant d'ensajar d'identificar aqueles sosgrops potencials e de lor ofrir de tractaments mai especifics", çò diguèt Benroth.
L'estudi trobèt que la màger part dels cambiaments d'expression vistes dins de mòstras de teissut cerebral èran pas presents dins d'ensems de donadas de modèls d'expression genica dins de mòstras de sang de personas amb la meteissa malautiá. La descobèrta "un pauc inesperada" mòstra l'importància d'estudiar l'organizacion del cervèl, çò diguèt Cynthia Schumann, professora de psiquiatria e de sciéncias del comportament a l'Institut MIND a l'UC Davis, qu'èra pas implicada dins l'estudi.
Liu e son equipa son a bastir de modèls cellulars per comprene melhor se l'inflamacion es un factor contributiu a la malautiá cerebrala.
Aqueste article foguèt publicat a l'origina sus Spectrum, lo sit web d'informacions de recerca sus l'autisme de punta. Citatz aqueste article: https://doi.org/10.53053/UWCJ7407