Sosmetut a de directivas editorialas estrictas per la seleccion de fonts, ligam pas qu'a d'institucions de recèrca academicas, de mèdias de bona reputacion, e, ont son disponibles, d'estudis medicals revisats per de parelhs. Notatz que los nombres entre parentèsis (1, 2, etc.) son de ligams clicables cap a aqueles estudis.
L'informacion dins nòstres articles es pas destinada a remplaçar la comunicacion personala amb un professional de la santat qualificat e es pas destinada a èsser utilizada coma conselh medical.
Aqueste article es basat sus de pròvas scientificas, escrich per d'expèrts e revisat per nòstra còla editoriala formada. Notatz que los nombres entre parentèsis (1, 2, etc.) representan de ligams clicables cap a d'estudis medicals revisats per de parelhs.
Nòstra còla compren de dietistas e nutricionistas inscriches, d'educators de santat certificats, e tanben d'especialistas de fòrça e de condicionament certificats, d'entraïnaires personals e d'especialistas d'exercici correctiu. L'objectiu de nòstra còla es pas solament una recerca minuciosa, mas tanben l'objectivitat e l'imparcialitat.
L'informacion dins nòstres articles es pas destinada a remplaçar la comunicacion personala amb un professional de la santat qualificat e es pas destinada a èsser utilizada coma conselh medical.
Un dels additius mai utilizats dins los medicaments e los suplements uèi es l'estearat de magnèsi. En fach, seràs dificil de trobar un suplement sul mercat uèi que lo conten pas — que parlem de suplements de magnèsi, d'enzims digestius, o d'un autre suplement de vòstra causida — e mai se podètz pas veire son nom dirèctament.
Sovent sonat per d'autres noms coma "estearat vegetal" o de derivats coma "acid estearic", se tròba gaireben pertot. En mai d'èsser omnipresent, l'estearat de magnèsi es tanben un dels ingredients mai polemics dins lo mond dels suplements.
D'unes biaisses, aquò es similar al debat sus la vitamina B17: es un verin o una cura pel càncer. Malastrosament pel public, los expèrts de santat naturala, los cercaires de las entrepresas de suplements, e los practicians medicals presentan sovent de pròvas contradictòrias per sostenir lors opinions personalas, e los faches son extrèmament malaisits d'obténer.
Es melhor de prene una apròcha pragmatica a aqueles debats e d'èsser prudent de prene partit amb de punts de vista extrèms.
La conclusion es aquò: Coma la màger part dels farciments e dels agents de volum, l'estearat de magnèsi es malsan en dòsis nautas, mas lo consomar es pas tan nociu coma d'unes suggerís vist qu'es generalament disponible sonque en dòsis extrèmament pichonas.
L'estearat de magnèsi es la sal de magnèsi de l'acid estearic. Essencialament, es un compausat contenent dos tipes d'acid estearic e de magnèsi.
L'acid estearic es un acid gras saturat que se tròba dins fòrça aliments, inclusent de graissas e d'òlis animals e vegetals. Lo cacau e la grana de lin son d'exemples d'aliments que contenon de quantitats elevadas d'acid estearic.
Après que l'estearat de magnèsi es descompausat dins sas partidas constituentas dins lo còrs, son contengut de graissa es gaireben lo meteis que l'acid estearic. La polvera d'estearat de magnèsi es comunament utilizada coma suplement alimentari, font alimentària e additiu dins los cosmetics.
L'estearat de magnèsi es l'ingredient mai utilizat dins la fabricacion de pastilhas perque es un lubrificant eficaç. Es tanben utilizat dins de capsulas, de polveras, e fòrça aliments, dont fòrça bonbons, gomitas, èrbas, espècias e ingredients de forn.
Conegut coma un "agent de flux", ajuda a accelerar lo procès de produccion en empachant los ingredients de se pegar a l'equipament mecanic. Una mescla de polvera que cobrís gaireben tota mescla de medicaments o suplements amb sonque una pichona quantitat.
Pòt tanben èsser utilizat coma emulsionant, adesiu, espessidor, agent antiaglomer, lubrificant, agent de liberacion e desescumant.
Non solament es util per de fins de fabricacion en permetent un transpòrt doç sus las maquinas que las produson, mas tanben rend las pastilhas mai aisidas d'engolir e de se desplaçar dins lo tracte gastrointestinal. L'estearat de magnèsi es tanben un excipient comun, çò que significa qu'ajuda a melhorar l'efièch terapeutic de divèrses ingredients actius farmaceutics e promòu l'absorpcion e la dissolucion dels medicaments.
Qualques unes pretendon èsser capables de produire de medicaments o de suplements sens excipients coma l'estearat de magnèsi, çò que pausa la question de perqué son utilizats quand d'alternativas mai naturalas son disponiblas. Mas aquò pòt pas èsser lo cas.
Qualques produches son ara formulats amb d'alternativas a l'estearat de magnèsi en utilizant d'excipients naturals coma lo palmitat d'ascorbil, mas o fasèm ont a de sens e non pas perque avèm trompat la sciéncia. Pasmens, aquelas alternativas son pas totjorn eficaças perque an de proprietats fisicas diferentas.
Es pas clar actualament se un remplaçament de l'estearat de magnèsi es possible o quitament necessari.
L'estearat de magnèsi es probablament segur quand es consomat en quantitats trobadas dins los suplements alimentaris e las fonts alimentàrias. En fach, que o rendètz compte o pas, vos complementatz probablament amb de multivitaminas, d'òli de coco, d'uòus e de peis cada jorn.
Coma d'autres mineraus quelats (ascorbat de magnèsi, citrat de magnèsi, etc.), [a] pas cap d'efièchs negatius inerents perque es compausat de mineraus e d'acids alimentaris (acid estearic vegetal neutralizat amb de sals de magnèsi). Consistís en compausats neutres estables. .
D'un autre costat, los Instituts Nacionals de Santat (NIH) dins son rapòrt sus l'estearat de magnèsi avertiguèt que l'excès de magnèsi pòt alterar la transmission neuromusculara e menar a la feblesa e a la diminucion dels reflèxes. E mai s'aquò es extrèmament rar, los Instituts Nacionals de la Santat (NIH) rapòrtan:
De milièrs de cases d'infeccion se produson cada an, mas de manifestacions grèvas son raras. La toxicitat grèva se produtz mai sovent après una infusion intravenosa pendent fòrça oras (generalament en preeclampsia) e pòt arribar après una subredòsi prolongada, mai que mai dins l'encastre d'insufiséncia renala. Una toxicitat grèva es estada reportada après una ingestion aguda, mas es fòrça rara.
Pasmens, lo rapòrt rassegurèt pas totes. Sonque un agach rapid sus Google mostrarà que l'estearat de magnèsi es associat a fòrça efièches secundaris, coma:
Perque es idrofil ("aima l'aiga"), i a de rapòrts que l'estearat de magnèsi pòt alentir lo taus de dissolucion de medicaments e suplements dins lo conduch gastrointestinal. Las proprietats protectoras de l'estearat de magnèsi afectan dirèctament la capacitat del còrs d'absorbir de substàncias quimicas e de nutriments, rendent teoricament lo medicament o lo suplement inutil se lo còrs pòt pas lo descompausar corrèctament.
D'un autre costat, un estudi menat per l'Universitat de Maryland afirma que l'estearat de magnèsi afecta pas la quantitat de substàncias quimicas liberadas pel cloridrur de propranolol, un medicament utilizat per contrarotlar las palpitacions cardiacas e lo broncospasme, alara lo jurat es encara fòra a aqueste moment. .
En fach, los fabricants utilizan l'estearat de magnèsi per aumentar la consisténcia de las capsulas e promòure l'absorpcion corrècta del medicament en retardant la descomposicion del contengut fins qu'arribe als intestins.
Las cellulas T, un compausant clau del sistèma immunitari del còrs qu'ataca los patogèns, son pas dirèctament afectadas per l'estearat de magnèsi, mas puslèu per l'acid estearic, l'ingredient principal dels excipients comuns.
Foguèt descrich pel primièr còp en 1990 dins la revista Immunology, ont aquel estudi istoric mostrèt cossí las responsas immunitàrias T-dependentas son suprimidas en preséncia d'acid estearic sol.
Dins un estudi japonés qu'avalorava d'excipients comuns, l'estearat de magnèsi vegetal foguèt trobat coma un iniciator de la formacion de formaldeïd. Pasmens, aquò pòt pas èsser tan espaventós coma sembla, coma las pròvas mòstran que lo formaldeïd se tròba naturalament dins fòrça fruches, legums e produches animals frescs, dont de pomas, de bananas, d'espinacs, de col, de carn de bœuf e quitament de cafè.
Per vos metre a l'aise, l'estearat de magnèsi produtz la quantitat mendre de formaldeïd de totes los farciments testats: 0,3 nanogramas per grama d'estearat de magnèsi. Per comparason, manjar de bolets shiitake secs produtz mai de 406 miligramas de formaldeïd per quilograma manjat.
En 2011, l'Organizacion Mondiala de la Santat publiquèt un rapòrt que descriu cossí divèrses lots d'estearat de magnèsi èran contaminats amb de substàncias quimicas potencialament nocivas, dont lo bisfenòl A, l'idròxid de calci, lo dibenzoilmetan, l'irganox 1010 e lo zeolit ​​(silicat d'alumini sòdi).
Perque s'agís d'un incident isolat, podèm pas conclure prematurament que las personas que prenon de suplements e de medicaments de prescripcion que contenon d'estearat de magnèsi deurián èsser prudentas de la contaminacion toxica.
Qualques personas pòdon experimentar de simptòmas allergics après aver consomat de produches o de suplements que contenon d'estearat de magnèsi, çò que pòt causar de diarrèa e de crambas intestinalas. S'avètz de reaccions advèrsas als suplements, deuriatz legir las etiquetas dels ingredients amb atencion e far un pauc de recèrca per trobar de produches que son pas fabricats amb de suplements populars.
Lo Centre Nacional de Biotecnologia recomanda qu'una dòsi de 2500 mg d'estearat de magnèsi per quilograma de pes corporal siá considerada coma segura. Per un adulte que pesa aperaquí 150 liuras, aquò equival a 170 000 miligramas per jorn.
Quand se considèra los efièches nocius potencials de l'estearat de magnèsi, es util de considerar la "dependéncia de la dòsi". En d'autres mots, a l'excepcion de la subredòsi intravenosa per de malautiás grèvas, lo mal de l'estearat de magnèsi es estat mostrat sonque dins d'estudis de laboratòri ont de rats foguèron alimentats per fòrça a una tala subredòsi que cap d'uman sus tèrra ne poiriá consomar tant.
En 1980, la revista Toxicology raportèt los resultats d'un estudi que 40 mirgas foguèron noiridas amb una dièta semisintetica que conteniá 0%, 5%, 10%, o 20% d'estearat de magnèsi pendent tres meses. Vaquí çò que trobèt:
Cal notar que las quantitats d'acid estearic e d'estearat de magnèsi utilizadas comunament dins las pastilhas son relativament pichonas. L'acid estearic representa generalament 0,5-10% en pes de la pastilha, del temps que l'estearat de magnèsi representa generalament 0,25-1,5% en pes de la comprimida. Atal, una pastilha de 500 mg pòt conténer aperaquí 25 mg d'acid estearic e aperaquí 5 mg d'estearat de magnèsi.
Tròp de tot pòt èsser nociu e las gents pòdon morir de beure tròp d'aiga, non? Aquò es important de se remembrar perque per que l'estearat de magnèsi cause de mal a qualqu'un, lor caldriá prene de milièrs de capsulas/comprimidas per jorn.