La capa exteriora pegajosa dels fongs e de las bacterias, nomenada la "matritz extracellulara" o ECM, a la consisténcia de la gelada e agís coma una capa protectora e una clòsca. Mas segon un estudi recent dins la revista iScience, menat per l'Universitat de Massachusetts Amherst en collaboracion amb l'Institut Politecnic de Worcester, l'ECM de qualques microorganismes forma un gel sonque en preséncia d'acid oxalic o d'autres acids simples. Perque l'ECM jòga un ròtle important dins tot, de la resisténcia als antibiotics a las canonadas empachadas e la contaminacion dels dispositius medicals, comprene cossí los microorganismes manipulan lors jaces de gel pegajós a d'implicacions largas per nòstra vida quotidiana.

"Soi totjorn estat interessat pels ECM microbians," çò diguèt Barry Goodell, professor de microbiologia a l'Universitat de Massachusetts Amherst e autor principal del document. "La gent pensa sovent a l'ECM coma una capa exteriora protectora inèrta que protegís los microorganismes. Mas pòt tanben servir de conduch pels nutriments e los enzims dins e fòra de las cellulas microbianas."
Lo revestiment servís a divèrsas foncions: sa pegadura significa que de microorganismes individuals pòdon s'amassar per formar de colonias o de "biofilms", e quand pro de microorganismes o fan, pòt empachar de tudèls o contaminar d'equipaments medicals.
Mas la clòsca deu tanben èsser permeabla: fòrça microorganismes secretan divèrses enzims e d'autres metabolits a travèrs l'ECM, dins lo material que vòlon manjar o infectar (coma la fusta poirida o lo teissut vertebrat), e puèi, un còp que los enzims an completat lor trabalh, la tòca de la digestion – tornar los nutriments a travèrs l'ECM.
Aquò vòl dire que l'ECM es pas sonque una capa protectora inèrta; En fach, coma Goodell e sos collègas o mostrèron, los microorganismes semblan aver la capacitat de contrarotlar la viscositat de lor ECM e doncas sa permeabilitat. Cossí o fan?
Dins los fongs, la secrecion sembla èsser d'acid oxalic, un acid organic comun que se produsís naturalament dins fòrça plantas, e, coma Goodell e sos collègas descobriguèron, fòrça microorganismes semblan utilizar l'acid oxalic que secretan per se ligar a de jaces extèrnes de glucids. formant una substància pegassa. , ECM en forma de gelatina.
Mas quand l'equipa agachèt mai de prèp, descobriguèron que l'acid oxalic ajudava pas solament a produire l'ECM, mas tanben lo "regulava": mai los microbis apondián d'acid oxalic a la mescla glucid-acid, mai l'ECM venguèt viscós. Coma mai l'ECM ven viscós, mai empacha de grandas moleculas d'intrar o de sortir del microbi, del temps que de moleculas mai pichonas demòran liuras d'intrar dins lo microbi dempuèi l'environament e viceversa.
Aquesta descobèrta desfís la compreneson scientifica tradicionala de cossí los diferents tipes de compausats liberats pels fongs e las bacterias arriban efectivament d'aqueles microorganismes dins l'environament. Goodell e sos collègas suggeriguèron que dins qualques cases los microorganismes pòdon aver de s'apiejar mai sus la secrecion de moleculas fòrça pichonas per atacar la matriça o lo teissut que lo microorganisme depend per subreviure o s'infectar. Aquò vòl dire que la secrecion de pichonas moleculas pòt tanben jogar un ròtle important dins la patogenèsi se d'enzims mai grands pòdon pas passar per la matriça extracellulara microbiana.
"Sembla qu'i aja un terren mejan," çò diguèt Goodell, "ont los microorganismes pòdon contrarotlar los nivèls d'aciditat per s'adaptar a un environament particular, en conservant qualques unas de las moleculas mai grandas, coma los enzims, tot en permetent a de moleculas mai pichonas de passar aisidament per l'ECM. "La modulacion de l'ECM amb d'acid oxalic pòt èsser un biais pels microorganismes de se protegir dels antibiostics e dels antibiostics ja que fòrça d'aqueles medicaments son compausats de moleculas fòrça grandas. Es aquela capacitat de personalizacion que poiriá èsser la clau per superar un dels obstacles màgers dins la terapia antimicrobiana, doncas que manipular l'ECM per lo far mai permeable poiriá melhorar l'eficacitat dels antibiotics e dels antimicrobians.

"Se podèm contrarotlar la biosintèsi e la secrecion d'acids pichons coma l'oxalat dins certans microbis, alara podèm tanben contrarotlar çò que va dins los microbis, çò que nos poiriá permetre de tractar melhor fòrça malautiás microbianas", çò diguèt Goodell.
En decembre de 2022, lo microbiològ Yasu Morita recebèt una subvencion dels Instituts Nacionals de Santat per sosténer la recerca finalament destinada a desvolopar de tractaments novèls e mai eficaces per la tuberculosi.

Se volètz mai d'informacions, mercés de me mandar un corrièl.
Corrièl:
info@pulisichem.cn
Tel:
+86-533-3149598